Manifest

Wij, kunstenaars, culturele werkers, werknemers in de culturele en creatieve sector, gewone burgers, zien nu al twee maanden dat de precaire situatie van onze collega's alleen maar erger wordt. Vóór deze crisis moesten we al improviseren om ons beroep uit te oefenen en een fatsoenlijk leven te leiden, nu zijn we overgestapt op nog meer improvisatie.
Deze situatie is ondraaglijk.

We hebben besloten om actie te ondernemen en een vorm van solidariteit te organiseren om de mensen die in deze sector werken en leven concreet te ondersteunen. We willen ook een krachtig signaal afgeven aan de politieke autoriteiten van ons land: de cultuur is er, springlevend, maar lijdt, en degenen die haar levend houden vragen om hulp, aandacht, respect en een luisterend oor.
Waarom alleen deze sector helpen, terwijl onze hele samenleving door deze schok is getroffen? Het is absoluut niet onze bedoeling om een reeds versnipperde samenleving nog verder te verdelen. Maar we denken dat wanneer elke sector zich op zijn eigen niveau organiseert (en die van ons is al enorm), de initiatieven zich zullen vermenigvuldigen, elkaar zullen inspireren en een olievlekwerking zullen hebben.
Bovendien oefenen we geen enkele vorm van “controle” uit op onze begunstigden. Er worden geen papieren, documenten of artiestenstatuten gevraagd. Wij vinden niet dat mensen uit de culturele en creatieve sector superieur zijn aan anderen, maar omdat we deze sector kennen en gerichte hulp ons zinvol lijkt.
Wij zijn cultuurwerkers die in Brussel wonen en werken. We zijn niet afhankelijk van een politieke partij, we prediken niet voor een bepaalde kerk, we willen gewoon onze collega's en partners steunen in deze moeilijke tijden.

Cultuur maakt integraal deel uit van onze samenleving en ons dagelijks leven.
We zorgen ervoor dat dit zo blijft.

Feed the culture Brussels
Mei 2020